Kisha e Laçit ndodhet në qytetin e Laçit, në qarkun e Lezhës, në Shqipërinë e Veriut. Kjo zonë është e njohur për historinë e saj të pasur, pasi ndodhet pranë vendndodhjeve arkeologjike dhe monumenteve historike nga periudha romake dhe bizantine. Kisha e Laçit ka rrënjë të thella që datojnë prej disa shekujsh, me disa të dhëna që sugjerojnë se ajo është ndërtuar fillimisht në shekullin XIII. Me kalimin e kohës, ajo u bë një qendër kyçe fetare dhe kulturore në rajon. Ka shërbyer si shtëpi shpirtërore për vendasit, duke luajtur një rol të rëndësishëm në praktikën fetare, veçanërisht gjatë periudhave të trazuara politike dhe shoqërore.

Gjatë sundimit osman në Shqipëri (nga shekulli XV deri në shekullin XIX), shumë kisha në rajon, përfshirë Kishën e Laçit, u prekën nga ndryshimi i peizazhit fetar. Kisha e Laçit, ashtu si shumë kisha të tjera shqiptare, përballoi sfidat e pushtimit islam dhe dominimit të fesë islame, por vazhdoi të shërbente për komunitetin katolik. Pas rënies së Perandorisë Osmane, Shqipëria përjetoi një rilindje kombëtare dhe Kisha Katolike, përfshirë Kishën e Laçit, luajti një rol të rëndësishëm në forcimin e identitetit dhe unitetit kombëtar. Kisha ishte një bastion i katolicizmit në një vend ku liria fetare shpesh ishte e kontestuar, sidomos gjatë përpjekjeve të Shqipërisë për pavarësi dhe vetëidentifikim.

Gjatë regjimit komunist të Enver Hoxhës (1946–1991), Shqipëria u shpall zyrtarisht një shtet ateist. Shumë institucione fetare u shkatërruan ose u shndërruan në funksione laike, dhe aktivitetet fetare u ndaluan. Gjatë kësaj kohe, Kisha e Laçit, ashtu si shumë të tjera, përjetoi vështirësi të mëdha. Megjithatë, pas rënies së regjimit komunist në fillim të viteve 1990, liria fetare u rikthye në Shqipëri dhe shumë kisha, përfshirë Kishën e Laçit, u rindërtuan ose u restauruan.